سال96.
English\العربیهنقشه سایتنقشه سایتعضویت و ورود اعضاورود اعضاصفحه اصلیصفحه اصلی
گالریwidth=10خدمات گردشگریwidth=10خواهر خوانده هاwidth=10اصفهان قدیمwidth=10صنایع دستیwidth=10مفاخر و مشاهیرwidth=10جاذبه های گردشگریwidth=10آثار تاریخیwidth=10معرفی شهرwidth=10
۱۳۹۶ شنبه ۴ آذر
 
جستجو

مردم گي يا جي در روزگاران پيش از اسلام از پيروان آيين زرتشت بوده اند. كهن ترين يادگار تاريخي اصفهان، آتشگاه اصفهان که بر فراز تپه اي بلند است، از زرتشتيان و آيين ايشان درگذشته سخنها دارد. با ورود اسلام به اين سرزمين گروهي از ايشان دين نوين (اسلام) را پذيرفتند، گروهي به خاور كوچ كردند و گروهي همچنان بر باورهاي ديني خود پايدار ماندند .

در روزگار صفويه در نيمروز زاينده رود و در نزديكي پل خواجو محله اي به نام گبرآباد زرتشتي نشين بوده است. زرتشتيان آتشكده اي به نام "درب مهر و گوهر " در محله سيچان دارند و انجمن فرهنگي زرتشتيان نيز در نزديك اين آتشكده قرار دارد.

 پرستشگاه هاي زرتشتيان :

 پرستشگاههاي زرتشتيان را آتشگاه مي‌گويند كه مهمترين آنها در اصفهان در كوه آتشگاه بوده است. اين كوه در ۸ كيلومتري غرب اصفهان است. اين كوه در حقيقت تپه‌اي است به ارتفاع هزار متر كه در منطقه حاصلخيز ماربين اصفهان قرار دارد.

 مسعودي در كتاب «مروج الذهب» دربارة كوه آتشگاه نوشته است كه اين كوه يكي از هفت پرستشگاه بت‌پرستان بوده است به اين معني كه در معبدي كه بر روي اين كوه ساخته بودند، بت‌هايي وجود داشته و مورد ستايش و پرستش قرار مي‌گرفته است. حافظ ابونعيم در كتاب «ذكر تاريخ اصفهان» از هفت شهر در منطقة اصفهان ياد مي‌كند كه يكي از انها به نام «مهرين» تا ظهور اسلام نيز وجود داشته و در كنار اين كوه بوده است. در زمان ساسانيان اين معبد پرستش بت را خراب كردند و لوازم آن را بيرون ريخته و اردشير بابكان آن را با تغييراتي تبديل به آتشگاه نمود. اين آتشكده به صورت قلعة هشت گوشه، با خشتهاي بزرگ، روي سنگهاي طبيعي ساخته شده است. مدخلها هلالي شكل و كف ساختمان، در وسط برآمدگي داشته كه آتشدان بر روي آن ساخته شده بود و به نام «آتش مجوس» شهرت داشت.

  آتشكده‌هاي اصفهان عبارت‌اند از:

 ۱- مسجد جامع اصفهان كه ابتدا آتشگاه بوده و پس از ورود اسلام به اصفهان با تغييراتي تبديل به مسجد شده است.

 ۲- آتشدان سنگي سميرم كه مربوط به دوران هخامنشيان است.

 ۳-آتشكدة «زُروان» كه بناي آن متعلق به زمان ساسانيان است.

 ۴- آتشكدة «مهر» در اردستان که بنای آن متعلق به زمان اردشير است.

 ۵- آتشكدة «رستاق» در انارآباد که توسط گشتاسب كياني بنا شده است.

 ۶- آتشكدة شاپور ذوالاكتاف در دهكدة جروان جي که به نام آتشكدة «سروش آذران» شهرت داشته است.

 همچنين چندين آتشكده ديگر كه بر اثر مرور زمان و يورش بيگانگان و مخالفان نابود، يا از اهميّت و اعتبار افتاده است؛ از جمله، آتشكدة «قلعه ‌بزي» كه در زمان ملكشاه جز حصار اطراف آن، بقيه را خراب كردند؛ همچنين آتشكده‌اي در قرية «دارك» يا «ارزنان» كه خراب شده است.

 زرتشتيان به روح اعتقاد دارند و آن را «فَرَوَشي» مي‌نامند و براي فَرَوشيهاي اجداد خود نماز و دعا مي‌خوانند و قرباني مي‌كنند. هر موجود مرده را نجس مي‌دانند و براي اينكه خاك و آب آلوده نشود مردگان خود را در محفظة سرباز قرار مي‌دهند تا طعمة پرندگان شوند. مگس و مورچه و كرم و حشرات موذي را كه مردگان را مي‌خورند، پليد مي‌دانند و آنها را مانند شيطان «انگره‌مينو» مي‌نامند و پيوسته از سحر و جادو و بت دوري مي‌جويند. به كشت و زرع، به خصوص كاشتن گندم بسيار علاقه دارند و معتقدند «هر كس گندم مي‌كارد، نيكي مي‌افشاند.» بزرگترين گناه را دروغ مي‌دانند. بازار را محل دروغ و تزوير مي‌انگارند و سعي مي‌كنند بچه‌ها را از بازار دور نگه دارند و مدارس آنها نزديك بازار نباشد.

معرفی شهر