سال 96
Englishنقشه سایتعضویتصفحه اصلی

اصفهان در اواخر دوره ديالمه

دو سال بعد از فوت صاحب‌بن عباد فخرالدوله نيز وفات يافت و چون پسران او به حد رشد رسيده بودند زوجه‌اش سيده خاتون دختر اسپهبد رستم‌بن‌مرزبان متصدي امور مملكت شد و او پسر چهار ساله خود ابوطالب رستم را با لقب مجدالدوله نامزد امارت ري و جانشيني شوهر كرد و همدان و كرمانشاه را هم به پسر ديگر خود ابوطاهر شمس‌الدوله سپرد.و حكومت اصفهان را به پسر خال خود كه ابوجعفر محمدبن دشمنزيار نام داشت به لقب "علاء‌الدوله" ملقب گرديد واگذاشت. حكمرانان كاكوي شهر اصفهان را وسعت دادند، علاء الدوله كاكويه حصار شهر را كه طول آن بيش از پانزده هزار گام بود ساخته و شهر در اين موقع دوازده دروازه بزرگ داشت كه از مفرغ مستور بود و از جمله مفاخر و زينت داخلي شهر هزار كوشك و سراي بوده است وكاروانسراهاي عالي و مساجد خوب داشته.هر روز دو هزار گوسفند و صد رأس گاو ذبح مي‌شده و در محله "كرواآن" پنجاه مسجد بوده است. يكي از محلات امروز اصفهان به نام "پشت بارو" معروف است كه به محله بيدآباد از محلات قديمي و پرجمْعيت اصفهان اتصال دارد و چنانكه از اسم آن معلوم مي‌شود اين قسمت حد خارج باروي علاء‌الدوله مي‌باشد. محلات ديگري كه در خاريج از اين بارو واقع مي‌شده‌اند به ترتيبي كه "مافروخي" در محاسن اصفهان آورده است عبارت بودند از: كي‌آن- براآن- سنبلان- خرچان- فرسان- باغ‌عبدالعزيز- كرواآن- اشكهان- لنبان- ويدآباد. شيخ‌الرئيس ابوعلي‌سينا فيلسوف شهير ايراني چندي وزارت علاءالدوله را به عهده داشته است و در ضمن اشتغال به شغل وزارت تدريس هم مي‌كرده، قبه مدرس ابن‌سينا در باب‌الدشت "در دشت امروز" هنوز باقي است و مردم آن حدود آن را به نام "علي‌سينا" مي خوانند.